Köşe Yazarları

Ece Saruhan – 2015’te tüm alternatif sahneleri keşfedelim

ÖDENEK krizi, satılan sahneler, ‘artist müsveddesi‘ ilan edilen, hedef gösterilen sanatçılar, sansür, baskı, düzenin kuklası hatta soytarısı haline gelenler… Geride bırakmamıza sayılı günler kalan 2014’te tiyatronun üzerinde dolanan kara bulutlar bunlar. Tiyatroyu ömürlük yol arkadaşı bellemiş seyirci kontenjanından bu kapkara tablo tabii ki çok canımı yaktı. İçim sık sık daraldı, çok daraldı ama hiçbir zaman kararmadı. Çünkü bulutlara bakıp hayıflanmak yerine gözümü sahneye çevirdiğimde içimi aydınlatan güzellikler vardı. Özellikle de alternatif sahnelerde…
GENÇLER ÖYLE GÜZELLER Kİ…
Tiyatronun üzerindeki giderek artan baskının, bu baskıyı yapanların elinde patlayarak sanatsal patlamalar yaratacağından bir an olsun şüphe duymadım. Duymadım çünkü küçücük sahnelerde seyirciyle göz göze oyunlar oynayan, yüreklerini ortaya koyan, tüm zorluklara rağmen dimdik duruşlarıyla bana nefes olan pırıl pırıl gençler tanıdım. Gözlerindeki tiyatro aşkına da, kurdukları hayaller de ortak oldum.Daha güzel bir dünya için verdikleri mücadele umudum oldu. Maddi yokluklar içinde var ettiklerini, yazdıklarını, ürettiklerini ve paylaştıklarını gördükçe gururlandım. O küçücük salonlardan kocaman bir nefes alarak ayrıldım çoğu zaman. Hepsi gerçek birer direnişçi olan bu gençler sayesinde dünyada özellikle de memlekette olup bitenlerin beni çıldırma noktasına getirdiği anlarda “Yalnız değilsin. Diren Ece” diyebildim kendime. Mutluluktan payına düşeni yeterince alamamış, mutluluktan payımıza düşeni yeterince verememiş bir yıl olduğunu düşündüğüm 2014’ü uğurlarken 12 ay boyunca çok az şeyin yüzümü güldürdüğünü fark ediyorum. Seneyi başlıca gülümseme nedenim olan alternatif sahnelere, bağımsız tiyatrolara teşekkür ederek noktalamak istiyorum. Tabii ki ve iyi ki 2015’i de onlar açıp onlarla kapatacağım.
SEYİRCİ HER ZAMANKİNDEN BOL OLSUN
2014 boyunca tanıdığım tanımadığım birçok insan benden oyun önerisi istedi durdu. Önerilerimin çoğu alternatif sahnelerin oyunları oldu. Ne mutlu ki kulaklarım önerdiğim oyunları izleyenlerden “Tiyatroyla barıştım”, “Neden tiyatrosuz olmayacağını bir kez daha anladım”, “Benimle aynı şeylere dertlenen insanlar olduğunu görüp akşam huzur içinde uyudum” gibi cümleler duydu. 2015 için dileğim; daha çok tiyatroya gidelim. Alternatif sahnelerin, bağımsız tiyatroların hepsini tek tek keşfedelim. Seyircisi her zamankinden bol bir yıl olsun efendim…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Başa dön tuşu