#NedenAtıldık

Berna Adıgüzel / İtiraf Ediyorum… #NedenAtıldık

Berna Adıgüzel / İtiraf Ediyorum…

berna adıgüzelMesleki olarak 15 yıllık bir ergenin, Şehir Tiyatrolu olarak ise 102 yıllık köklü bir çınarda 10 yaşında olan bir çocuğun itirafı…
İtiraf ediyorum ki, 10 yıldır çalışmakta olduğum kurumdan birkaç dakika süren bir telefon görüşmesiyle atılmış ve gerekçenin de performans düşüklüğü olduğu tarafıma açıkça söylenmiş olmasına rağmen, kapalı gişe oyunlarda oynayıp, ödüller alırken, oyun yönetirken ve eğitmenlik yaparken, kim ya da kimler tarafından, 10 yıl sonra birdenbire performansımın düşük bulunduğunu -ortalama zeka düzeyine sahip- bir birey olarak hala anlamlandırabilme ya da algılayabilme becerisini geliştiremedim.
İtiraf ediyorum ki, mesleğini aşkla, şevkle, tutkuyla gerçekleştiren biri olarak, duygularımı, düşüncelerimi, hayallerimi/hayal kırıklıklarımı, umutlarımı sahne üstünde kurdum ve oynadığım rollerle elimden geldiğince, dilimin döndüğünce izleyiciyle paylaştım. Ve itiraf ediyorum ki, mesleğime gösterdiğim özeni, çabayı ya da çabalamayı, emeği ya da beceriyi, sınava tabi tutulduğumdan bir haber, izleyiciye, mesleğime ve kendime duyduğum saygı neticesinde gerçekleştirdim. Şundan sebeptir ki, 19 diğer arkadaşımla birlikte sınava ya da sınanmaya tabi tutulduğumuz yılların, vakti zamanında elimize verilen mesleki uzmanlık belgesiyle geride kaldığını ve profesyonel hayata geçmiş olduğumuzu zannediyordum, yanılmışım! Ve zannediyordum ki, profesyonel hayata geçtikten sonra mesleğimizin doğası gereği, becerimizi ya da performansımızı, sahne üstünde -an itibariyle- gerçekleştirenler olarak –artık- onayı, değerlendirilmeyi ya da geçer notu, bizi o an, orada izleyen seyirci verecek… İtiraf ediyorum, bu konuda da yanılmışım ama öyle böyle değil, büyük bir yanılgının içindeymişim!
İtiraf ediyorum ki, duygusal bağlarla bağlı olduğum, büyük bir aşkla, sevgiyle icra ettiğim mesleğimi elimden aldıkları için oyuncağı elinden alınmış küçük bir çocuk gibi, ayağa kalkıp benden aldıkları oyuncağımı geri almaya çalışıyorum ama boyları o kadar uzun ki, kısacık kollarımla uzanamıyorum bile oyuncağıma. Boynumu elimden geldiği kadar geriye atarak göz göze gelmeye çalışıyorum, eğer benimle göz göze gelirlerse, biliyorum, inanıyorum ki oyuncağımı geri verecekler ama boynumu her geri atışta biraz daha kaybediyorum dengemi ve sonunda popomun üstüne düşüp ağlamaya başlıyorum.. İtiraf ediyorum ki, içinde bulunduğum durumu anlatabileceğim en basit, en yalın, en gerçek duygu durumu bu!
Hala umudunu kaybetmemiş biri olarak itiraf ediyorum ki, bu bir yanlışlık, bir yanlış anlaşılma, bu yanlışlık düzelecek, benimde içinde bulunduğum performans düşüklüğü gerekçesiyle işten atılan 19 meslektaşımla ve açığa alınan 6 meslektaşımla birlikte bu sezon da Şehir Tiyatrolarının perdelerini yeniden birlikte açacağız.

Berna Adıgüzel

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Başa dön tuşu