GenelKöşe Yazarları

Yeşim Özsoy / Bugün Ben Antigone’yim

Mezarları bekliyorum.
Kardeşim İsmene’ye kızdım bu sabah
Yüzü babamın
yüzüydü
Elleri kıllıydı
Uysal bir kedi gibi kıvrılmıştı bedeni
Sakin.
Ölüler çıplaktır!
Yuttum, tükürdüm kanları
Sabaha karşı saat dörttü.
Uyku tutmuyor,
Göz kapaklarımı kaldıran erinyeler var geceleri
Sokaklar uyumuyor benimle.
Mezarlara tükürenlerle barışa üfleyenlerin
Hain ilân edilenlerle gasp edilenlerin savaşındayız.
Güçsüz kalabalıklar giriyor rüyalarıma
Her gün ayrı üzülüyor ellerim.
Bugün ben Antigone’yim
Tüm savaşların üstündeyim.
Tüm hainlik hikâyelerinde bir terazi tutarım elimde
Kör kuvvet saldıranlarla
Kör kuvvet mahkum eden beyinlerin ortasındayım
Ellerim kansız
Ellerim mezarların başında.
Vurun belime bir zincir
Çekin gerisin geri
Binlerce yıl öncesine
Ölüler yetmezmişçesine
Bedenlerimizi de cezalandırın.
Bugün ben Antigone’yim
Tüm savaşların üstündeyim.
Kirli bir mektup tutuşturun ellerime
Buruşturup atmam için
Kuşlar gülsün inadıma
Mezarların üstünde beklerim.
Gülücüklerle ölüme doğru yürüyen yüzler mahkum olduğunda
Sırıtan sırtlanların sırtındayım.
Bugün ben Antigone’yim.
Kardeşlerim var ülkeler dolusu.
Düşmanlarım var sınırlar kadar.
İnsan insandır
Hayvan kadar bile olamaz bazen;
Üç kuruş için gözünü oyar birbirinin
Üç metre için sınır çizer, top atar, silah kuşanır.
Oysa bu dünya göçecek
Üç vakte kadar sadece ulu bir ağaç kalır içimizde,
Gövdesinde Apollon’un perileri
Ne toprak ne sınır ne vatan ne millet ne din ne para ne pul.
Bir ağaç, bir insan ve bir ekmek için
Bir kültür, bir hırs ve bir taht için
Bedenlerini çiğneten insanlar var sokaklarda
Kardeştir onlar, benim kardeşlerim
Birbirlerinin gözlerini oyarlar şafak vakti.
Bir Kreon ve bir savaş yeter
Tüm bunların bir rüya olmaması için.
Bugün ben Antigone’yim
Canlı canlı
Öldüm, öldüm,
Gömüldüm
Dirildim.

Etiketler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı