Köşe YazarlarıYurttan Haberler

Merve Engin / Canımın İstemediği Giremez!

[vc_row][vc_column][vc_column_text]

“İnsanlar olgunlaştıkça ‘taraflara’ inanmayı bırakırlar.” Virgina Woolf

 
Mahalledeyiz, yaz gelmiş; ezan saatine kadar sokaklarda kalmamıza izin var.
İki ayrı mahalleyiz. Yani şöyle düşünün; bir “o” bizim mahalle, ama “o” birazcık üstü de kapanmış “u” gibi. Uzun iki sokak ve o sokaları birleştiren yanlarda iki sokak var. İşte o uzunlardan biri hafif bayır yukarı kaldığı için üst mahalle, diğeri alt mahalle. Evimiz stratejik bir noktada; alt mahalle ile üst mahalleyi birleştiren o kısa sokaklardan en kullanışlı olan tarafta, çünkü karşımızda camii var, duvarında toplaşıyoruz, çekirdek çitliyoruz (İzmir’li arkadaşlarımız için karpuz çekirdeği değil, çiğdem annem.) Türkiye gibiyim. İki mahhalle ile de aram iyi. Orta yol bulmalar filan hep bende.  Ama daha çok alt mahalleyi seviyorum. Maçlar yapılır, ilk zamanlar mahallede tek kız çocuğuyum, zeval gelmesin diye kaleye geçiyorum. Sonra bakıyorlar bayağı oynuyorum, defansta boy göstermeye başlıyorum.
Toplasan altı üstü yirmi çocuk ya varız ya yokuz. Fakat bölücülük fıtratımızda var; kulüp kuruyoruz, bir gecede. O gece orada olmayanlar kulübe dahil olamıyor.
Bir arkadaşımızın evlerinin bahçesinde garajı var, orda oynamamıza izin var. Orası zaten bizim mülkümüz gibi davranıyoruz, herkes istediği gibi giriyor çıkıyor. Neyse, mesela eve erken gitmişsin o gece, senden sonra kulüp kurulmuş.
Sabah gidiyorsun, bahçeye giriyorsun. “Dur dur, giremezsin”lerle karşılaşıyorsun. Hemen parolayı biri fısıldıyor, giriyorsun; korkma.
Mekan sahibi diye hep Murat başkan olurdu. Murat’ın da alt mahalleden kimseyi ayırası yok – hoş, üst mahalle zaten pek uğramaz- hemen parola söyleniyor. Yani havamız büyüklerimize…
Bir sefer bu kulüp işi ciddiye bindi. Serkan’ı yapmışlar başkan. “Neden hep sen oluyorsun? Eşitlik olmuyor” demiş. Oy birliği ile onu seçmişler başkan.
Uyandık, koştuk garaja.
– Parolayı söyle!
– Ne parolası ulan!
– Burası bir Ninjalar kulübü çünkü.
– Olm, burası garaj işte. Dün burdaydım.
– Artık değilsin!
– Kim koyuyor kuralları?
– Ben, diyor Serkan.
– Garajın sahibi sen değilsin ki, diyorum.
– Farketmez, başkan o, diyor Murat. Sonra “Alalım yaa” diyor Murat.
 
Murat beni sever, çok küçüklükten beri kocaman kocaman cümleler kurarız yanlız kaldığımızda.
Serkan “Benim olm başkan” diyor. “Seçmeseydiniz o zaman. Öyle mızıkçılık mı olur?”
– Uzatma seni de atarım giremezsin, diyor.
Murat şaşırıyor. Kurallar net. Böyle de konuşmuşlar, kurallara uymayan mekanın sahibi de olsa atılırmış. “Çünkü eşit olmak bunu gerektirir” diyor Serkan,
“Giremiyecek parolayı bilmeyen”.

Çıkıyorum.
Yok ki bir cep telefonumuz, bana kimse mesajla parolayı ulaştıramıyor.
Murat’la bakışıyoruz. Akşama bisikletlere binecektik.
Onun kulübü var. Ben, Furkan, bir de Ahmet dışarıdayız. Başkanın bizi sevmeyesi tutmuş çünkü.
Dün boru içinden külah atarken aynı takımdaydık, yendiydik olm biz. Yok, bugün canı öyle istiyor, kulübün başkanı o. O ne isterse öyle oluyor.
Parolayı ulaştırıyorlar bize bir şekilde. Bağırıyoruz dışardan “Parolayı biliyoruz” diye. Cevabı dinlemeden yeni kapıyı yıktırıyor sultan, “Değişti parola” diyor. Ne yapsak olmuyor. Kurallar, biz giremeyelim diye sürekli değişiyor.
Küstük sonra uzuuunca bir süre, durduk yere kin tuttuk birbirimize.
Geçmedi o bölünme, büyüdük gitti. O zamandan sonra kulüp kurmadık, başkansız kulüp olmazdı ve başkan olunca bizi dinlemezse oyun bozuluyordu.
Hayır, nereden geldi aklıma şimdi bu? Neyse… Bazı şeyler çocukken güzel be.
Sonra büyümek gerekiyor.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/3″][vc_column_text]Ne okudum:
Fahrenheit 451
Ray Bradbury

[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_column_text]Ne okuyorum:
Bitti Bitti Bitmedi
Vedat Türkali
[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_column_text]Ne okuyacağım:
Estetik ve Politika /
Realizm – Modernizm Çatışması

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]Kulüpten olmayanı aramıza katmıyoruz.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı