Köşe Yazarları

Iraz Yöntem / Bu Son Olsun, Antigone…

antigoneYine uzun bir karanlığın tam içinden geçiyoruz; sanki hiç bitmeyecekmiş gibi devam eden bir karanlık… Karanlığın içinden ellerinde beyaz bayraklarla barışa yürümek isteyenlerin katledildiği günlerden geçiyoruz. Ölüyoruz, öldürülüyoruz, katlediliyoruz…
Bu topraklarda katledilen herkes, aydınlık günler gelene kadar arafta sanki; bizim üzerimize düşen de aydınlık günleri getirip onlara olan borcumuzu beraberce yaşayabildiğimizi göstererek ödemek… Hiçbir halkın bir diğerinden üstün ya da ayrıcalıklı olmadığını, bir insanın hayatının tüm insanlığa eş değer olduğunu, bu toprakların artık barışla sulanması gerektiğini öğrenmemiz ve herkese öğretmemiz gerekiyor…
Ama “nasıl”ını bulamıyoruz ya bir türlü; işte tam da bu noktada belki de her zamankinden çok ihtiyacımız var tiyatroya…
Mesela ‘Aristofanes’in M.Ö. 411’de yazdığı “LYSİSTRATA” vakti zamanında nasıl bir çare bulmuş savaşı sonlandırmaya: Erkeklerinin savaştan dönmelerini beklemekten usanan kadınlar, savaşa son vermek için savaş bitene kadar erkeklerle yataklarını paylaşmamak kararı alır. Bu oyun, tiyatro tarihinin ilk savaş karşıtı oyunlarından biri olarak kabul edilir.
Ama biz ‘Sophokles’in M.Ö. 440’ta yazdığı “ANTİGONE”sinden öteye gidemiyoruz; bir aile düşünün, çocuklarının kendi ülkesinde gömülmesine ‘Bakanlar Kurulu’ kararıyla izin verilmiyor! Şimdi, ‘Kreon’ hâlâ yaşıyor desek, haksız sayılmaz mıyız? ‘Antigone’ henüz intihar etmedi ama ölmekten beter olmuyor mu bu aile? ‘Aziz Güler’ ‘Polyneikes’ oldu adetâ, tiyatrocu ağabeyi Ersin Umut Güler ise ‘Antigone’nin izdüşümü… ‘Kreon’un kim olduğu ise aşikâr!…
Antik Yunan’dan günümüze yazılan metinler, ne acıdır ki, hâlâ çok güncel… İnsanoğlu,
bin yıldan uzun zamandır aynı sorunsalın peşinde; bir arada barış içinde yaşayabilmenin yolunu arıyor… Çağlar değişiyor, iletişim araçları ve teknolojiler değişiyor ama; aslında bir aygıt olan DEVLETlerin işleyiş biçimleri ve politikaları yüzünden insanlar ölmeye, birbirlerini öldürmeye devam ediyor…
Tek bir şey var kimsenin değiştiremeyeceği: ‘İYİ’ insanların içindeki ‘UMUT’ kimsenin katledemeyeceği kadar büyük ve ölümsüz!
Elbet bitecek bu karanlıklar, bir gün, ve o ‘İYİ’ insanlar o kocaman yürekleriyle ve ‘UMUT’larıyla
selamlayacak geçmişi ve geleceği… Eğer ömrümüz yeterse o güzel günleri görmeye, yine tiyatroyla anlatıyor olacağız biz de olan bitenleri; biz anlatamasak da mutlaka anlatıyor olacak birileri bu sefer, bir daha yaşanmasın diye o karanlıklar…


Bize Destek Olmak İster Misiniz?

Kültür sanat alanında olan bitenleri sizlere sansürsüz olarak ulaştırmak için 6 yıl önce yola çıktık! 6 yıla 37 dergi ve binlerce haber sığdırdık!

Siz de çorbada tuzum olsun diyenlerdenseniz Patreon üzerinden bize destek olabilirsiniz.

https://www.patreon.com/GazeteMustehak


İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı