GenelKöşe Yazarları

Ece Saruhan / Dilemek yetmez harekete geç!

Turgut Uyar, “Başarısız boktan bir kış geçirdik. Kanımız bile doğru düzgün akmadı, bir sürü çocuğu öldürdüler” diyor ‘Kıştan Kalan Soğukluk’ adı şiirinde. 2016 tam da böyle geçti işte! Baştan sona kıştı ve kötülüğüyle, çirkinliğiyle, rezilliğiyle kanımızı emdi. Erkekliği erkten ibaret sanan kanı bozuk kategorisinden delikanlılar bir sürü çocuğu, bir sürü masumu öldürdüler; tesadüfen diri kalanlarınsa bedenlerini, kalplerini yara bere içinde bıraktılar. Bedenlerimize, ruhlarımıza, özgürlüklerimize defalarca tecavüz ettiler. Çocuk kalan yanlarımıza, masumiyetimize darbe üstüne darbe indirip hırpaladılar bizi, canımızdan can korpardılar; yaşama sevincimizin üzerinde vahşice, gaddarca, insanlıktan hiç nasibini almamışçasına tepindiler hem de hiç durmadan, her seferinde daha da ileriye giderek, daha da pisleşerek, kalleşleşerek, yüzsüzleşerek…
 
UMARIM BU FARKINDALIK SAMİMİDİR
Kış uykusunda olmayanlar için baştan sona ve her anlamda işkence dolu bir yıldı 2016. Yıl boyunca bütün bu karanlığın içinde aydınlığın, özgürlüğün, umudun temsilcisi olan Müstehak‘ta sizlerle paylaştığım, paylaştığımız yazılara bakıyorum da, sanatın iyileştirici gücü dışında bahsettiğimiz bütün gerçekler acı, hem de ne acı!
Bir kez daha yineliyorum; sanat olacak bütün bu acıların ilacı! Tiyatroya, müziğe, resme, şiire tüm dallarıyla sanata hayatımızda yer açabildiğimiz kadar yaklaşacağız insanlığımıza! Şimdilerde neredeyse tüm gazetelerde ‘Bizi sanat kurtarır’ başlıkları çarpıyor gözüme. Umarım bu farkındalık samimidir ve artar, umarım 2017’de bütün kalpler sanatla çarpar da empatiyi, vicdanı, paylaşmayı, hissetmeyi, kendinden başlayarak dönüştürmeyi hatırlar.
 
DÜRÜSTLÜĞÜMÜZÜ KANITLAYALIM
Tıpkı Turgut Uyar’ın şiirinin adı gibi ‘Kıştan Kalan Soğukluk’la karşılıyorum 2017’yi. Barış, kardeşlik, daha güzel bir ülke ve dünya var hepimizin 2017 dileklerinde. Ama sadece dilemekle olmuyor işte! Herkes kendine dönüp bir baksın, dilindekine değil içindekilere ve hayata kattıklarına baksın ama! Başta önyargılarımız, bizi birbirimize ötekileştiren her şeyi içimizden defetmediğimiz sürece, dışımızdan da defolmayacaklar! Birbirimize sarılmanın sıcaklığında buluşmadıkça biz, ne memlekete ne de dünyaya baharı, yazı getiremeyeceğiz. Bu böyle biline!
İçimde, sıcaklığını korumak için pamuklar yerine aileme, dostlarıma, sanata, tanıdığım tanımadığım tüm iyi niyetli, iyi kalpli, iyilik için mücadele eden, direnen insanlara sarıp sarmaladığım bir umutla, hepimiz için 2017 dilekleri listesinde sıraladığımız güzellikleri gerçeğe dönüştürme çabasını göstereceğimiz, dileklerimizin dürüstlüğünü kanıtlayacağımız bir yıl diliyorum. Öyle olsun.

Makale Altı Reklamı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı