Dünyadan

Ayşe Göç / ‘’Terörün Ardındaki Karmaşayı Susturan Ses’’

“Another World”

Son derece vurucu insan hikâyelerinden oluşan bir oyun paylaşacağım sizlerle. Çocuklarını savaştan ve terörden koruyamayan annelerin bire bir röportajlarını içeriyor oyun; sağlam bir dram için kurmacaya ihtiyaç duymadığımız bir dünyada yaşıyoruz maalesef. Ama belgesel niteliğindeki bu oyunun başardığı şeyden söz edecek olursak, kanlı ve çözümsüz görünen olayları sanat yoluyla analiz etmek ve gözler önüne sermek bence takdir edilmesi gereken bir iş. Bir önceki oyunu sansür sebebiyle iptal edilen Gillian Slovo’nun yeni oyunu Another World, birçok eleştirmen tarafından beğeniyle karşılanmış ve sarsıcılığıyla adından epey söz ettirmiş. Oyunla ilgili Daisy Bowie-Sell’in Whats On Stage’deki eleştirisini ve Lucinda Everett’in The Telegraph’ın internet sitesinde yayınlanan incelemesini sizler için inceleyip çevirdim.
 

“Another World: Çocuklarımızı Kaybediyoruz”

ayse 1
Gillian Slovo’nun yeni oyunu, İslam Devleti’nin etkisi altında kalan insanların röportajlarından bire bir alıntılar ile yaratılmış.
Batıdaki hayatlarını bırakıp İslam Devleti için savaşmaya giden gençlerin hikâyeleri, şu zamanlarda sıkça konuşulan konulardan. Bunu neden ve nasıl yaptıklarını anlamak zor da olsa, bunun için uğraşmak son derece anlamlı. Belgesel tiyatro yazarı Gillian Slovo ve yönetmen Nicholas Kent, bu konuda bir girişimde bulunup manşetlerin ardındakini görmemiz için Another World ile karşımızda.
Olayın özüne inmemizi sağlayacak, sizi şok eden detaylar ve ağır gerçekler ile geçen doksan dakika… Oyun Brüksel’de yaşayan bir grup anne ile başlıyor. Hepsinin de Suriye’ye giden bir kızı veya oğlu var. Onları çocuklarını kaybetme aşamasına getiren şaşırtıcı olaylar dizisini derinlemesine anlatıyorlar. Bir tanesi dindar yalnız bir anne, diğeri sonradan İslam dinini seçmiş Belçikalı bir anne. Bir diğerinin oğlu ise tatil için Fas’a gittiğini söylüyor ve bir daha geri dönmüyor. Konuşmaların hepsi Slovo’nun yaptığı röportajlardan bire bir olarak alınmış. Anneler farklı farklı olsa da, hepsinin hikâyesi aynı ölçüde şok edici, üzücü ve karmaşık.
Oyunun ilerleyen dakikalarında “Study of Radicalisation” için araştırmalar yapan, genç yaşta radikal eylemlere katılan insanlardan birinci ağızdan bilgileri olan bir araştırmacı ile karşılaşıyoruz. Oluşumlarının içinde Tower Hamlets’den öğrenciler var. Moazzam Begg ve Charles Farr ise terörle mücadele ofislerinin başında bulunuyor. Bu oyun da, Slovo’nun tüm belgesel oyunları gibi, olayların bütününü algılamamıza yardım edecek, istisnai hikâyeleri gözler önüne seriyor.
Kent’in önemli bir başarısı da; 2011 yılında yaptığı, Afganistan’ın geçmişi ile ilgili politik kayıtlardan oluşan The Great Game oyunuydu.  The Great Game ciddi sorunları sindirilebilir parçalara ayırsa da, Another World bunu yapamamış. Another World’de arka planlarını öğrendiğimiz hayati olaylar bir yığın halinde önümüze çıkıyor ama dikkatimizi son ana dek oyunda tutuyor. Karakterler, gerçekler ve ilk ağızdan beyanlar şaşırtıcı kelime yığınları hâlini alıyor.
Ayrıca Kent bu oyunda olayları basit tutmaya da özen göstermiş. Haritalar, haberler ve resimler sahnenin arka kısmındaki ekranlarda gösteriliyor ve oyuncuların konuşmalarıyla bütünlük sağlıyor. Röportajlar sırasında herkes kendi adına konuşuyor, bu belki de dikkat çekememek adına bir tehlike. Ancak annelerden biri “Ben başka bir dünyada yaşadım” diyor. Bunu söylerken yalnızca kendi adına konuştuğunu zannetse de, hepimiz öyleyiz.
Daisy Bowie-Sell
http://www.whatsonstage.com/london-theatre/reviews/another-world-losing-our-children-to-islamic-state_40216.html?utm_source=twitter&utm_medium=social&utm_campaign=17apr2016   
 

‘’Terörün Ardındaki Karmaşayı Susturan Ses’’

 Zara Azam ve Lara Sawalha

(Zara Azam ve Lara Sawalha)

Gillian Slovo’nun yeni oyunu, radikalleşen Avrupalı Müslümanlara değinmesi açısından bir ilk değil. Geçtiğimiz yıl sansüre uğrayan Homegrown isimli oyun, National Youth Theatre tarafından iptal edilmişti. Oyunun, ‘ekstrem’ olduğu iddia edilen konusu, okullarda dikte edilen dini eğitimdi. Doğal olarak akıllarda, harfi harfine aynı olan bu oyunun neden aynı muameleyi görmediği sorusu var. İçeriklerin uyumuna baktığımızda, belirleyici olanın sadece Müslümanların tutumu değil, İngiliz halkının verdiği karşılık olduğu cevabını alıyoruz. Oyundaki çok seslilik, oyunu kolayca ahenksiz ve gürültülü bir polemiğe çevirme riskini de beraberinde getiriyor. Ancak Slovo’nun sanatsal senaryosu ve Nicholas Kent’in dupduru yönetimi sayesinde aydınlatıcı ve çözümleyici bir oyun hâline gelmiş.
Shiraz Maher, oyun hakkında son derece içten yorumlar yapmış. Hizb-ut Tahrir’in bir üyesi olduğu zamanlara dikkat çeken yazar, İŞİD’in iç yüzünü anlamanın ve duygusal bir haritasını çıkarmanın terörist saldırılarla başa çıkmanın en güzel yolu olduğunu söylüyor. Hükümetin savunma stratejilerinde öğretmenlere düşen görevin şiddet içeren davranışlar ve kendini savunma arasındaki farka dikkat çekmek olduğunu belirtiyor.
Lucy Sierra, duvarlara yerleştirilen ekranların dağılımı konusunda başarılı bir iş çıkarmış; adeta bizim parçalanmış halimizi sembolize ediyorlar. Duncan McLean’ın tasarladığı videolar ise eğitici ve çağrışımlar ile yüklü.
Hâlâ bu konuşmalara eklenmesi gereken sesler olmasına rağmen, Slovo’nun oyunu birkaçını duymamızı sağlıyor.
Lucinda Everett
http://www.telegraph.co.uk/theatre/what-to-see/another-worlds-voices-cut-through-the-confusion-behind-the-terro/?utm_source=dlvr.it&utm_medium=twitter
 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Başa dön tuşu